…når spora tørkar ut…

Bygdebøkene er ei verdifull kjelde til informasjon for den som driver slektsforsking. Forfattarane har gjort eit solid arbeid i å dokumentere gards- og bygdesogene rundt om kring i landet. Slik er det også for Bremanger der farsslekta mi kjem frå. Der er ein faktisk så heldige at ein har to bygdebøker. Ei skriven av Albert Joleik (1969) som tar for seg tida fram til 1801 og ei skriven av Åstein Svihus (2006) som tar for seg heile det som er Bremanger kommune i dag. Denne siste er i fire band.

Trass i at tallause timar med kjeldegransking ligger bak kvar av bøkene er ikkje bygdebøkene frie for feil, og av og til ser ein at forfattaren har følgt eit spor så langt tida tillet og deretter har han sagt «nok er nok». Då er vel alt håp ute for oss andre også? Eller? Fortsett å lese «…når spora tørkar ut…»

…nok eit hundreår tilbake i tid…

Det å finne namn i kyrkjebøker og dermed få indikasjonar på slektskap er relativt enkelt. Ein leitar fram kyrkjeboka frå det aktuelle prestegjeldet for den tidsperioden ein er interessert i, finner seg eit utgangspunkt og blar framover eller bakover i boka alt etter kva magefølelsen seier om alderen på eit menneske og så finner ein etter kvart noko som kan passe. Det som dessverre ikkje framgår av kyrkjeboka er om du har funne rett person. Er Rasmus Rasmusson fødd i 1770 den Rasmus Rasmusson du leitar etter? Nei, det framgår ikkje nødvendigvis av kyrkjeboka. Det kan du derimot finne ut av via skiftemateriale som også er tilgjengeleg via Digitalarkivet.

Nettopp gjennom skiftemateriale klarte eg med god hjelp av entusiastane på Digitalarkivet sitt nettforum å forlenge slektstreet mitt med om lag hundrede år. Fortsett å lese «…nok eit hundreår tilbake i tid…»